Het debat, de emotie en de foute indeling

Laatst nam ik het op Twitter op voor DE VRIJHEID van meningsuiting van holocaustontkenners en de vrijheid dat deze ergens een lezing kunnen houden. Bepaalde mensen reageren dan emotioneel (‘ik word misselijk van je’, ‘ik block je’) en denken of verwijten me expres dat ik dan zelf de holocaust ontken.

Die mensen delen je, heel menselijk, in bij een stam. Terwijl ik alleen maar vind dat over elk onderwerp vrijuit gedebatteerd mag worden. Het is een keuze voor vrijheid, niet voor een standpunt – en ja, ik weet dat die holocaust is gebeurd. Maar ik kan iemand niet verbieden een andere mening te hebben. Net als ik weet dat Allah niet bestaat, maar wel vind dat mensen in die sprookjes mogen geloven en die sprookjes niet wil verbieden. Onwaarheden kun je niet verbieden, dan kom je op een gedachtenpolitie uit. En waarom de ene onwaarheid wel verbieden en de ander niet?

Het doet me allemaal aan dit citaat denken uit de roman Verbeeld je van Joseph Heller:

“Mag iemand in onze vrije, democratische maatschappij ooit een onorthodox standpunt erop na houden?”, vroeg Socrates tijdens het vooronderzoek aan [rechter] Anytus.

“Natuurlijk wel”, luidde het antwoord. “Er bestaat hier volledige vrijheid van meningsuiting. De mensen mogen best een onorthodox standpunt erop nahouden, mits het maar een orthodox onorthodox standpunt is.”

Boekverbod in Nederland, het kan nog steeds.

De Rechtbank Den Haag verbood op 14 december 2015 het boek De doofpotgeneraal, dat handelt over een interne strijd binnen de Nederlandse militaire inlichtingendienst. Het vonnis is voorpaginanieuws op de Balkan. Met woede en ongeloof wordt er op de censuur gereageerd. Auteur Edwin Giltay gaat in beroep.

In maart 2014 had Edwin Giltay zijn manuscript ter wederhoor voorgelegd aan de minister van Defensie, die geen bezwaren inbracht. Acht maanden later werd De doofpotgeneraal gepubliceerd.

Een klein jaar na de publicatie werd Edwin Giltay gedagvaard. Militair analist Caspar ten Dam (ctdamconsultancy.com): ‘Ik was in de rechtszaal met Edwin Giltay toen de zaak tegen hem en zijn boek formeel werd besproken, een zaak die was aangespannen door een voormalige functionaris van de Militaire Inlichtingendienst (MID). Een paar weken later hoorde ik tot mijn grote verbazing – en die van Edwin natuurlijk – dat zijn boek is verboden. Boeken worden in Nederland zelden verboden.’

De ex-spionne beweert onjuist te zijn beschreven in De doofpotgeneraal. Journalist Eric van de Beek (ericvandebeek.nl): ‘Ik was bij de rechtszaak aanwezig. De MID-mevrouw leverde geen splinter bewijs voor haar claim dat wat Giltay over haar schrijft uit de duim is gezogen.’

De rechtbank verbood niettemin het boek omdat de familienaam en leeftijd van de oud-functionaris erin verkeerd zouden zijn vermeld, en haar niet de kans is geboden vooraf te reageren op de publicatie. Feit is echter dat de spionne haar naam in officiële stukken op diverse afwijkende manieren spelde. Hierdoor kon auteur Edwin Giltay – die in zijn boek de valse spellingswijze van Defensie hanteert – haar niet traceren voor wederhoor. Hij stapte hierop naar minister Hennis, die geen bezwaren inbracht tegen publicatie.

In inlichtingenkringen worden voornoemde spelfouten met opzet gemaakt. De kleine variaties helpen bij het scheppen van verwarring over de identiteit van Nederlandse geheim agenten, zoals Giltay al uitlegde op pagina 171 van De doofpotgeneraal. De rechter – die toegaf het boek slechts gedeeltelijk te hebben gelezen – trapte echter in dit spionnentrucje. Eén betwiste letter deed het boek in de ban.

Caspar ten Dam: ‘Edwins boek – dat in dit stadium alleen in het Nederlands is gepubliceerd – handelt onder meer over het bekende fotorolletje dat oorlogsmisdaden in Srebrenica laat zien, dat ‘per ongeluk mislukte’ in een lab van de Nederlandse militaire inlichtingendienst, en over verklaringen die Giltay hoorde, dat het fotorolletje helemaal niet vernietigd zou zijn maar in het geheim ergens wordt bewaard … Om deze reden alleen al, is zijn boek van nationaal en internationaal belang. En (de gevolgen van) zijn relaas vergen dringend verder onafhankelijk onderzoek, en zo nodig juridische stappen tegen diegenen die achter deze doofpot zitten.’

Hoewel de persaandacht voornamelijk uitgaat naar Srebrenica, beschrijft het boek in hoofdzaak een stammenstrijd binnen het Nederlands inlichtingenwezen. De doofpotgeneraal bood een onthutsende inkijk in een wereld waar spionage, chantage en de ongeoorloofde inzet van middelen aan de orde van de dag zijn, maar is nu in de doofpot gestopt.

Inmiddels heeft Edwin Giltay met zijn advocaat Jurian van Groenendaal hoger beroep aangetekend tegen het censuurvonnis bij het Gerechtshof Den Haag. De rechtszitting vindt plaats op donderdag 25 februari 2016 om 9.30 uur in het Paleis van Justitie, dat op loopafstand ligt van station Den Haag Centraal. De zitting is openbaar.

Publieke debat; tips

bla-bla-bla

Een fascinerend en ook bij vlagen komisch stuk over het publieke debat van Hassnae Bouazza op:

http://www.frontaalnaakt.nl/archives/wat-we-in-2016-maar-niet-meer-moesten-doen.html

Mijn favoriet:

Geen mening

Iets niet weten, is geen schande, integendeel. Geen mening hebben evenmin. Sterker, hoe minder holle meningen, hoe beter. Probeer het eens uit: ‘ik weet het niet’ zeggen, of ‘ik heb geen flauw idee’. Het zal je leven een stuk vereenvoudigen en je hoeft niet langer als een dolle bezetene informatie te googlen om kennis te veinzen.”

Zelf houdt Bouazza zich, zoals alle instemmenden, aan geen van die regels, maar soit.

Een paar reacties eronder vond ik erg onnozel.

Beledigingen zijn de argumenten van diegene die ongelijk hebben”.

Haha, zo dom. Ayaan Hirsi Ali beledigde mensen met haar standpunten over bijvoorbeeld besnijdenis en mishandeling in de islamitische culturen….moeten we het natuurlijk niet over hebben, want beledigend.

en dan deze reactie:

En niet langer meningen presenteren als ’feiten’, door vaker zinsneden toe te voegen als ‘dat/dit vind ik’ en ‘dit/dat’”

Deze mensen hebben geen kijk op taal. En ook geen kijk op denken vrees ik. Weten niets van stijlmiddelen. Als je iets stelt, is het elke niet-debiel wel duidelijk dat jij dat vindt. Hoef je geen ‘ ik vind’ toe te voegen. Interessant om te zien zo’n redenering, ik hoor hem zelfs bij universitair afgestudeerden… maar ja dat is natuurlijk een soort middelbare school geworden, die universiteit.

Maar van mij – en van de wet – mogen ze gewoon meediscussieren…

Bedrijven en ‘ adviseurs’ zijn niet dol op vrije meningen valt vaak op.

UIt: https://decorrespondent.nl/3755/Bij-deze-denktanks-bestellen-grote-bedrijven-hun-argumenten-voor-TTIP/426076605680-64f4a1ce

Jacques Pelkmans, onderzoeker van denktank Center for European Policy Studies (CEPS):

‘Het is een gruwelijk schandaal,’ briest hij. ‘Je zit je groen en geel te ergeren aan wat er allemaal voor larie wordt verkocht. De sociale media, ik was er al voor ze af te schaffen, en nu helemaal. Het is buitengewoon schadelijk. Mensen die er geen bal van weten, beweren allemaal dingen over TTIP. Tot [tv-presentator Arjen] Lubach op de Nederlandse televisie aan toe, overigens helemaal fout. Een eindeloze repetitie van onzin blijft rondhangen.’

Pelkmans mag pleiten voor kalmte en verstand in het debat over TTIP, de manier waarop hijzelf de tegenstanders wegzet, is ook niet gespeend van emotie.

(…)

Maar Pelkmans ziet geen reden die zorg serieus te nemen. Hij noemt het ‘complete crap‘ dat de regelgeving verzwakt zou worden. En hoe objectief en onafhankelijk hij zich ook voordoet, hij kan nauwelijks verbergen dat hij een warm voorstander van TTIP is.

Pelkmans zou in plaats van zich op te winden over social media eens zijn best kunnen doen echt de details over TTIP naar buiten te brengen. Logisch dat er nu gespeculeerd wordt, daar er zoveel geheim is.

 

Debat en luisteren

Grappig.

De laatste jaren zie ik vaak beschouwingen en meningen over dat het debat zo slecht is en dat social media daar zo’n rol in spelen en dat door social media en internet iedereen maar wat voor zich uitraast en schreeuwt en niet meer naar elkaar luistert en dat domme opinies het vaak winnen op internet enz enz.
Grappig.

Want ik lees net een interview met Willem van Hanegem uit 1990, vrij ruim voor het wijdverbreide www:
“Onze samenleving wordt knettergek. De mensen verleren het luisteren. Als je naar de televisie kijkt: veel geschreeuw, heel veel geschreeuw. En wol? Is geen truitje meer van te breien.”

En verder gaat het over Nederland dat dommer wordt en niet luistert…

Al-Jaberi, Spruyt, Verwer. wo. 25 november De balie A’dam.

Podium / wo 25 nov / 20:30

Fuck de vrijheid van meningsuiting!

Abulkasim Al Jaberi over de dubbele moraal in Nederland ten aanzien van de vrijheid van meningsuiting

“Mijn ‘fuck’ was gericht tegen zwarte piet, tegen racisme, tegen islamofobie en dan pas de koning.”

Volgens Abulkasim Al-Jaberi is de vrijheid van meningsuiting is niets meer dan een goedkoop ideologisch wapen om moslims te dehumaniseren en mensen van kleur het zwijgen op te leggen. De activist die landelijke bekendheid verwierf door het zogenaamde ‘Fuck de Koning’ incident. Al-Jaberi betoogt dat niet iedereen in dezelfde mate toegang heeft tot vrijheid van meningsuiting. “Zo verliezen mensen in Nederland hun baan voor het bekritiseren van Israël terwijl ambtenaren en journalisten een carrière bouwen op Islamofobie.”

Al-Jaberi noemt de vrijheid van meningsuiting “één van de belangrijkste pijlers van de Nederlandse identiteit, maar het gepronk met het vrije woord verhult het repressieve gezicht van de Nederlandse staat. De recente arrestaties van anti-racisme activisten onderschrijven dit onderdrukkende karakter.”

In een vlammend betoog zal Al Jaberi uiteenzetten waarom mensen van kleur slechts beperkt toegang hebben tot vrije meningsuiting om vervolgens met Bart Jan Spruyt in debat te treden over dit prangende vraagstuk. Beide heren zullen discussiëren over o.a. het recht op meningsuiting en de plicht tot meningsvorming. Kunnen we in Nederland zomaar alles roepen? ‘Denk eerst eens even na voor je je mening geeft’, aldus Bart Jan Spruyt.

Renzo Verwer, auteur van Vrijheid van meningsuiting voor beginners zal aan het begin van het programma politici, gezagsdragers en burgers oproepen de vrijheid van meningsuiting nu eindelijk eens serieus te nemen en de eigen mening eens te relativeren. De avond wordt gepresenteerd door Bahram Sadeghi.

 

Aanbevolen literatuur:

 

Vrijheid van meningsuiting voor beginners
auteur: Renzo Verwer

De vrijheid van meningsuiting ligt onder vuur – en het is nooit anders geweest. Vrijheid is nu eenmaal eng, voor burger en gezag. Vrijheid van meningsuiting voor beginners wil – op vrije en scherpe wijze – een aantal basisbegrippen uitleggen. Verwer benadrukt dat op het gebied van meningen we allen beginners zijn en laat zien dat we allemaal worstelen op dit gebied.
Lees meer

Bestel dit boek